[…] dwie są pewności, których nie mogę pogodzić: pragnienie absolutu i jedności i niemożność sprowadzenia świata do racjonalnej i rozumnej zasady.
Albert Camus „Wolność absurdalna” 1942

Żądza pieniądza i obojętność wobec spraw wielkich współdziałały razem, aby dać Francji prasę, która, poza nielicznymi wyjątkami, nie miała innego celu, jak pomnożenie potęgi nielicznych, i innego rezultatu jak upodlenie moralności wszystkich. Nie było więc trudno stać się jej tym, czym była w latach 1940 – 1944, to znaczy hańbą swego kraju.
Albert Camus Eseje Krytyka nowej prasy, „Combat” 31 sierpnia 1944
Dzisiaj 94
Od 1.IX.2006 955097

Spoczywa na
Cmentarzu Centralnym
w Szczecinie
kwatera 55A