[…] nic nie ma za darmo. Trzeba płacić „karę za życie”, za grzech wiecznego „niedzielowania”, za chwile dostatku i powodzenia po latach biedy, sublokatorstwa, głodowania, choroby, miłości, śmierci, rozpaczy, poczucia winy. „Związek, kamienica, czytelnicy idą na te moje i pisania, i leżenia, i zmęczenia, objawienia, zmyłki, zamieszania. Chuchają, trzymają w śródmieściu, drukują, płacą, przepisują...”

Tadeusz Sobolewski „Człowiek MIRON” 2012