Ale przede wszystkim publiczność, taka prawdziwa robotnicza, górnicy przychodzili. Publiczność zdumiewająca, wspaniała. Odrzucali wszystko to co było wtedy socrealizmem tzn. graniem robotników w zakładach pracy. Ten cały socrealizm idiotyczny był bojkotowany, nikt nie przychodził na to. Byli tylko przymusowo gnani żołnierze. Sukcesy biły hity literackie, np. Fantazy Słowackiego 160 razy. Mazepa Słowackiego ponad 200 razy. Wesele Wyspiańskiego ponad 100 razy. Kiedy rozmawialiśmy z tymi, jak to się mówi prostymi ludźmi, oni mówili: my przychodzimy do teatru w sprawie bajki. Chcemy się dowiedzieć o rzeczywistości, której nie ma. Bo po to idziemy do teatru żeby się rozerwać. W tej opinii zawiera się istota teatru.
Gustaw Holoubek O Teatrze Wyspiańskiego w Katowicach  Notacje 2007 Telewizja Polska S.A., Narodowy Instytut Audiowizualny