Tylko zapytajmy siebie, dlaczego my, jako wspólnota, społeczeństwo, czytelnicy, obywatele, pozwalamy na istnienie takich sytuacji? Dlaczego one się dzieją? Tak z ręką na sercu – czy nigdy nie słyszeliśmy i nie widzieliśmy takich historii? Sami ich właśnie nie przeżywamy? Albo mało nas obchodzi, że nasze decyzje mogą naszych podwładnych prowadzić do takich dramatów? I wreszcie jak to jest, że jesteśmy gotowi angażować się w milion spraw publicznych (od obrony sądów po temat uchodźców) i tam odważnie dawać świadectwo (w czym nie ma niczego złego). To dlaczego na bardziej systemowe przeciwstawianie się przemocy w pracy nie starcza już pary? Skąd tak rozpowszechnione myślenie, że rynek jakoś to rozwiąże, skoro napływające to nas listy pokazują raczej coś odwrotnego: rynek tego problemu przez 30 lat rozwiązać nie potrafił. W wielu przypadkach wręcz zaostrzył mobberskie patologie.
Fragmenty książki Wosia "Zimna trzydziestoletnia. Nieautoryzowana biografia polskiego kapitalizmu". wp.pl 2019