Wilhelm Anzelma, a Anzelm Wilhelma 
Któż ich nie zna
Strażnicy to pieczęci, zawsze pełni dobrych chęci.
Kaganiec oświaty dzierżą krzepko w pięści
Myśl nieubłagana pędzi
Mam nadzieję, że tak nie jest
Chamstwo pogania hołotą
I chłoszcze drewnianą cnotą

Batoży i nęci. Tępi bez pamięci. Wyjeżdżaj jak źle ci.
Hołota się nad chamstwem pastwi
Jak mgła nad polem marchwi
Jak dymy pod miłorzębem
I świnia przed chlewem, kiedy ma potrzebę
Zadem przemawia pies
Taka zasada tutaj jest
Folwarkiem rządzi nie knur
Inny ancymon ma swój dwór
Też zadem nieźle trąbi
Mówi czasem zad do zadu:
Spieprzaj dziadu
Ogrodowe to porządki
Wilhelm się zdumiewa, Anzelm - ziewa
Znudzony swą mordą zdradziecką
Wilhelm ziewnąć się skłaniał
Ale tym wszystkim zbaraniał
Mniej więcej też skoźlał
Podobno tak też można
Tak twierdzi mecenas
I nie ma przebacz.

Wojciech Hawryszuk 7 czerwca 2020 przy Kaszubskiej